Хувийн үзэл бодол

Өдрийн тэмдэглэлээ өдөр болгон бичиж чадахгүй юм.

Өчигдөр OBP болсон. Ядаж байхад Мичид дээр өвөөгөөсөө өвлөж авсан жинхэнэ цэрэг малгайгаа хаячихсан, байх бол уу үгүй бол уу!

Сард нэг удаа болох OBP-гийн энэ оны хамгийн сүүлчийнх нь өчигдөр болсон. Золбоо хоёр найзтайгаа, Хатнаа (@ubuntumn), Дөлмандах (@dulmandakh), Одко (@Odkots) тэгээд Мөнх гээд 8 хүнтэй. Би пиво уугаагүй ээ, лифтон л уух шив. Сард ганц тархиндаа IT update хийдэг өдөр, ө.х. миний сар бүр догдлон хүлээдэг уулзалтуудын нэг. Энэ удаагийн уулзалт надад миний тархийг муудаж ялзарсаныг ойлгууллаа.

Жилийн өмнө ярьж байсан CosmosBirds (@cosmosbirds) бүлгэм маань өнөөдөр өөрийн гэсэн байрь суурьтай болжээ. Гэвч байгуулагдаж байхдаа ярьж байсан зорилго, яг одоо хүсэж байгаа хүсэл хоёр тэс өөр болсон байгааг анзаарлаа. Бид зөвхөн мөнгөний төлөө явж байгаа мэт, тэгэхээс ч өөр арга байхгүй. Явж явж би гэдэг хүн мөнгөнөөс өөрийг бодохоо байсан, тэгээд түүндээ өчигдөрийн OBP дээр харамсаж, ямар замаар явах гэж байгаагаа гэнэт ойлголоо. Манайхан бүлгэм биш компань болжээ.

Арван жилээс хүсэж мөрөөдөж ирсэн зүйл бол IT. Надаа яг одоо хүсэгдэж байгаа зүйл бол хувийн үзэл бодол, түүндээ чанд байж чадах сэтгэл санаа, ухамсар. Насан туршдаа би юу хийж чаддаг вэ? гэсэн асуултанд хариулж чадахгүй явмааргүй байна. Нээх их юм чаддаг гэж боддог байсан үзэл маань цаг ирэх тусам, олон найзтай болох тусам л улам бөхсөөр, эцсийн эцэст би ер нь юу юм бэ, бөөс.

Намайг ээж аав маань биш, найз нөхөд маань биш, мөнгө төгөрөг биш, хар тамхи биш, рок биш явж явж хувийн үзэл бодол маань л аз жаргалтай үгүй бол уруу дорой хүн болохыг минь тодорхойлох юм шиг.

Та ямар ч үзэл бодол, зорилго сонирхолтой байсан, тэрийг чинь зөв ч гэж бай буруу ч гэж бай туйлд нь хүртэл үнэн ч яваарай. Үхэл гэдгээс битгий ай, үхэл бол бурханаас бидэнд өгч байгаа хамгийн том бэлэг, ө.х. таныг ямар нэгэ зүйлийн туульд хүртэл явахад танд эрч хүчийг өгөх тэр л ҮХЭЛ. Тийм аймаар биш.

Гитар

Төрсөн өдөр өчигдөр болоод өнгөрлөө. Гэртээ бас үүрэндээ. Гэр бүл болон найз нөхдийн хав халуун уур амьсгал нэг жилээр хөгширсөн ч баяр баясалтай байлгах гэж дүүгэж байгаа мэт. Сайхан байлаа.

Бялуу болон ундаа, жаахан пиво. Хамгийн гоё бэлэг нь ээжийн минь Гэрэлээ ахаас авч өгсөн, миний аугаа их хүслэн болсон Guitar гэгч эд байлаа. Одоо би гуньсан үедээ сэтгэлээ сэргээж, аз жаргалтай байгаа үедээ бусадтай хуваалцах найз, үгүй бол багаж зэвсэгтэй боллоо. Зөндөө олон мэссэжнүүдэд баярлаж байна. Утас улайсч, сэтгэл баясч байлаа. Хамгийн чухал нь сураг тасарсан найз охиноос ирэх мэссэж, сэтгэл уярч баяр хөөрөөр бялхана. Дээр дээрээс нь давхцсан гэнэтийн бэлэгнүүд, үүрэнд оронгуут л багтаж ядсан нөхөд минь миний төлөө тэнд томоос том бялууг хуваах гэж халууцан хүлээж суух нь. Бүх юм яг л төрсөн өдөр шиг төрсөн өдөр болж, энэ жилийн хамгийн халуухан өдөр байлаа. Баяртай наснууд минь. Би их олон найзтай. Тэд бүгд надад байгаа, дээр нь би бүгдэд нь байгаа. Би та нарт хартай.

Хүн!? (уншаад дэмий)

Манай хам Хашаа гээд ширүүн нөхөр бий. Нөхөр уг нь манийн сайн найз. Гэхдээ бас их оньсого шиг, мөн ч юм шиг биш ч юм шиг сонин нөхөр юм байгаам. Тэрний амандаа байнга үгэлдэг нэг үг нь "ХҮН". Хошин шогоос иш татсан, үнэхээр амьдралынхаа туулийн филсофиоос нь ургасан эсэхийг бурхан үгүй бол чөтгөр л мэднэ буйзаа. Ямар утгаар энэ үгийг хэрэглэдгийг нь бүү мэд, жоохон новшронгуут л "Хүн байсан, биш болчиж" гэж авна. Ямартай ч энэ удаад хүн чанарын тухай их бодлоо.

"Аль диван галав, Диогений үед хүн чанар улаан номонд орсон байлаа" Буяагийн тэнэг Хаш-Очир.

Бурхан гэж байв уу? Миний залхуу хүрээд байгаа юм. За бурхан байсан гээд л төсөөлчий хэдүүлээ болно оо? Тэгүүл бурхан гуай Хүн гээчийг яах гэж зохион бүтээж, төгс програмчилж, хиймэл оюун ухааныг суулгав аа? Хэдэн сая хүн зөвхөн үүний хариуг олох гэж бүтэн амьдралаа зольж, эс оловч үхсэн хойноо Философич, гүн ухаантан хэмээгдэнэ, баас. За хэн ч үүнд хариу олоогүй юмыг зүгээр орхиод зөвхөн энэ нийтлэлийн турш "Бурхан хүнийг танин мэдүүлэхийн тулд зохион бүтээсэн" гэсэн идиал үзэл дээр санал нэгдий.

Тэгэхээр бид нь танин мэдэх гэж хорвоо дээр оршин байгаа байх нь. Тэгээд танин мэдэж чадаж байна уу? Энд зөвхөн миний л төсөөлөл бий, би тантай хэрэлдэхгүй учир та сэтгэлээ барьж, тогтож хайрлаарай.

Хүний тархи бодож чадаж л байгаа бол тэр нь байх боломжтой зүйл гэсэн үг. Хүн боломжгүй зүйл бий гэж бодож чадаж байна. Тэгэхээр боломжгүй зүйл гэж байдаг байх нь. Гэтэл боломжгүй зүйл гэж байхгүй гэж боддог хүн байна. Энэ хүн боломжгүй зүйлийг мэддэг байх нь байна, гэхдээ тэрээр байхгүй гэж үгүйсгэснээр бүх юм боломжтой болж таарч байна. Тэгэхээр орчлон хорвоо чинь хүний тархиар удирдагддаг байх нь, аа үгүй хүн тархиараа орчлонг удирдаж чаддаг байх нь. Хөлд орж байгаа хүү алхаж сураад гүйж сурдаг шиг дадал гэдэг зүйл энд давамгай нөлөөлнө. ХҮН гэдэг бол ХҮН, энэ ХҮН оршин байна, үгүй бол байхгүй байна. Эсэн бусын хэмжээст бодол санаа, үгээр хэлж гараар тэмтрэгдэшгүй тийм их олон мэдрэмж, мэдлэг, санаа оноонууд тархинаас тархинд гэрлээр, дуугаар, дүрсээр, амт үнэрээр урсана. Шунал бол нэг хэсэг нь. Сармагчин атаманд шунал гээч зүйл бий болсоноор ХҮН бий болсон гэнэ. Тэгвэл тэр сармагчинг яагаад хүн гэж болохгүй юм бэ? Учир нь тэр ХҮН биш! ХҮН-ээс бусдыг амьтас гэнэ. ХҮН амьтасаас юугаараа ялгаатай вэ? Учир жанцан, логик уялдаатайгаар сэтгэн бодож, түүнийгээ хатуу диск болох тархиндаа хүн гүнзгий бичин авч, дараагийн удаад түүнийгээ ашиглан арай өөрөөр сэтгэн бодож, тархиндаа бичиж авдаг эцэс төгсгөлгүй develop цикл. Энэ бол ХҮН-ийг тодотгож буй бодит байдал. Аа тийм хүнээс хүнд мэдээлэл шууд болон шууд бусаар өвлөгдөн дамждагийг бас дурьдах нь зүй. За тэгвэл сармагжингаас ч юм уу бурханаас ч юм уу ХҮН үүсээд нэг ийм л цикл дотор явсаар байсан байх нь. Тэгвэл тэр ХҮН чанар гэж яг юуг хэлээд байна аа?

Хүн чанар гэдэг нь хүнд ХҮН гэдэг утгыг онооход оролцдог амин сүнс нь юм. хүн (цогцос) + хүн чанар = ХҮН. За тэгээд хүн ХҮН чанартай байж байж ХҮН болох нь байна. Гэхдээ шал утгагүй байгаа биз? Бүх юм боломжтой тэгэхээр ХҮН гэдгийг бид яаж ч тайлбарлаж болоод байгаа юм, харин тэр хүний ХҮН чанарын тухай тайлбарлаж байгаа нь тэр хүний араншин юм. Тэгэхээр маш олон хүний ХҮН чанарыг тайлбарлаж байгааг дундажлаад тэдгээр хүмүүсийн араншинг дундажлан бодож болох юм. Энэ бол математикийн араншин. Математик гэдэг нь бас нэг хэсэг бүлэг хүмүүсийн нэгтгэл, тэдний араншин. Ийм маягийн араншингуудыг үзэл бодол буюу ИЗМийн араншин хэмээнэ. Манийн ингэж үзэж байгаа нь ч гэсэн нэг араншин хийгээд ХҮН чанарыг тайлбарлахдаа ийн хүү бөөрөнхийлж, яг юу гэх гээд байгаа нь ойлгомжгүй байна гэж бодож байгаа бол тэр нь таны араншин юм. Хүн бүр өөр өөр араншинтай хэдий ч ойролцоо бүгдийг нь нэгтгээд нэгэн бүхэл араншин болгож болно, үгүй бол байрлал, харьцаа, зааг ялгаанаас нь хамааруулан албаар багцлан авч араншинг нь тооцоолж болно, энэ нь улс үндэстэн, нутаг нугынхны араншин болно. Тэгэхээр хувь хүнээс авхуулаад хэсэг бүлэг, нэлээд хэсэг бүлэг хүмүүс хүртэл бүхэлдэн байж ХҮН чанарыг өөр өөрөөр тайлбарлана. Чухамдаа тэд өөр өөрөөр бус нэг л зүйлийг олон талаас нь тайлбарлаж байж болно. Тэгвэл тэр гол нь юу юм бэ? Энэ нь тэр олон үзэл бодлуудыг ганцыг нь ч гээлгүй, үгүй бол хэнийг нь ч хамааруулалгүйгээр, аль болох дундажлаж, үгүй бол эсрэгцүүлж (магадгүй нэг зүйлийг дотор талаас нь олон тийшээ харсанаар тайлбарлаад байж болно), ө.х. тэр ганц огтлолын цэг л ХҮН чанар юм. Яагаад энэ бүхнийг хүн төрөлхтөн үүссэн цагаасаа хойш судласаар, ойлгохгүй хайж бэдэрсээр ирэв ээ? Асуудлыг гол нь нөгөө огтлолцох ёстой үзэл бодлууд нь паралелл шулуун болж задарчихаад байгаа юм. Аль нь ч тэр чухал цэгийг олохгүй. Магадгүй манай алдарт бурхан тэр цэгийг хэзээ ч дарагдахгүйгээр нуусан байх. Магадгүй ХҮН чанар гэдэг нь Гитлер шиг хэнд ч хэрэггүй хогийн санаагаар жинхэнэ эр хүн шиг туйлширсан замнал, үгүй бол бүхнийг бөөрөнхийлөн дундажлагч Чингисийн хоёр нүүртэй хохимой толгой царайлах эсэхээс шалтгаалдаг байж болох юм.

Харин миний араншин ХҮН чанарыг юу гэж тайлбарлаж байна вэ?

"Сурч мэдэх, мэдэхгүй нь хамаагүй. Зүгээр л нүдээ ань! юу ч битгий бод! харин одоо нүдний чинь өмнүүр сүүмэлзэж байгаа тайлбарлахын аргагүй дүрсүүд болон өөрийн эрхгүй бодогдоод байгаа тэр зүйл чинь хүн таны ХҮН чанар юм. Түүндээ үнэн ч бай, үгүй бол үргэлж урван холд. Та хүн мөн бол ХҮН чанар танд байна. Бод эс гэвэл бүү бод. Санаа зовох үгүй нь хүний сэтгэн бодож чадаж байгаа тэр л цараас шалтгаална. ХҮН та хүн чанараа оллоо."

My e-Diary is start here (birthday)

Өнөөдөр 2009 оны 12-р сарын 11-ний өдөр (уул нь 10, гэхдээ 00:06 болж байна)

Нөхөр Хасчулуу насанд хүрч, 36-гийн талыг наслав. Google.com-руу ороод porn гэж бичээд гарч ирсэн илэрцүүдийг хараад суухад хэн ч намайг "Боль" гэж хэлэх эрхгүй боллоо :P (joke)

Одоо би жинхэнэ ёсоор хувь хүн болж, хийсэн хэргээ хуулийн дагуу бие даан өөрөө хүлээх том хүн, ө.х. нийгмийн бүрэлдэхүүн хэсэг, бас чухал ХҮН болчихлоо. Хүссэн ч хүсээгүй ч энэ өдөр болдгоороо болсоор 18 жилийн нүүрийг үзжээ. Эхийн хэвлийд бүрэлдсэн үеэс төрөх үе, төрөх үеэс 3 настай болох үе хүртэл юуг ч эс санана. 3-аас 6 нас хүртлэхийг бүдэг бадаг, 6-гаас 10 нас хүртэл бол санаад байгаа юм, 10-аас одоог хүртэлхийг чинь ёстой үзэж, харж, мэдэрч, ойлгож, ухаарч, туршиж, үзээгүй юм аа үзэж, хараагүй юм аа харсаар...

Энэ мөчөөс (энэ нийтлэлээс) эхлээд өөрийн энэ блогоо өдрийн тэмдэглэл болгохоор шийдлээ. Ер нь дараа нь хархад хөгжилтэй байдаг болохоор өдрийн тэмдэглэл хөтлөх дуртай. Гэхдээ бас уйгагүй хөтлөхөөс залхуураад байдаг болохоор :P

Миний мэрэгжил "Компъютерийн техник хангамж, сүлжээ". Энэ мэргэжилдээ уул нь дуртай. Техник суурьтай байхад хаа ч газардахгүй. Гэвч миний онол, томъёонд дургүй төрөлхийн авир бүх юмыг баллаад хаяна. Үүнээс болоод, бас диплом бол нэрийн төдий гэж бодсоноосоо болоод мэрэгжлээ зүгээр л "Компъютерийн програм хангамж" болгож өөрчилмөөр. Програмд нугасгүй ч системийн, тэр дундаа техник талруугаа дуртай.

Дуу хөгжимд бол үнэн нугасгүй. Гэхдээ гоё дуу хөгжимд. Тэгвэл гоё дуу хөгжим гэж миний хувьд юу вэ? Миний мэдрэмж, сэтгэл ханамж, мэдлэгт тохирсон дууг хэлнэ байх. Нийтлэг бол The Beatles, Plastic Ono Band, Queen, Guns and Roses, Nirvana, Кино гээд л рок талруугаа, таалагдаж байвал зарим дууг, таалагдаагүй ч гэсэн тэр дуун дотроос шинэлэг зүйлийг эрж хайдаг, бас туйлшрахгүй байхыг боддог.

Зураг. Энэ бол ээж ааваас шууд өвлөгдөх генийн мэдээллүүд дунд орсон бас нэгэн хэсэг нь. Ген маш их мэдээлэл дамжуулдаг, тиймээс ч хүүхэд аав ээжийгээ дууриадаг. Харин миний боддог зүйл бол өвлөж авсан өвөрмөц генээ тэр хүүхэд хөгжүүлж чадвал дараагийн хүүхдэд (аавынх нь ач) тэр генийн мэдээлэл илүү хүчтэй болж очдог гэж боддог, ө.х. генийн develop :P. Харин аав ээжээс өвлөгдөж ирсэн энэ зурах авъяас болон уран зургийн агуу их мэдрэмжийг би хөгжүүлэхгүй юм бол алдас болно гэж боддог. Бас зураг зурахгүй бол байж чадахаа байгаад, үгүй бол бодож байгаа зүйлээ зурж байж л санаа амардаг болохоор зураг миний амьдралын салашгүй нэг хэсэг. Уул нь миний сонирхол тооцоолуур байсан, хослуулаад computer designer болдог ч юм бол уу? гэж бодож байсан л да. Гэхдээ яагаад ч юм бүү мэд...

Яриад байвал сонирхдог зүйл зөндөө. Дийлэнхдээ нэг зүйлээрээ дагнаж бусдыг нь орхих нь зөв гэж боддог ч хааяа бол бүх зүйлээ хаялгүй зүтгэсээр II Давинчи болдог ч юм билүү гэж бодно. Алдаатай, буруу, найруулга муу, үгийн сан цөөтэй ч гэсэн элдэв нийтлэл, буруу суг санаагаа бичих дуртай.

5-р ангиасаа ЕБС-аа төгстлөө хөдөө байсан болохоор хотын амьдралаас хэт төсөөрсөн би одоо л эргээд хотын хүү болох гэж үзэж байна. Уул нь ийм их ялгаа гарахгүй байх гэж бодож байсан чинь яриа хэллэг, өдөр болгоны амьдрал, ер нь маш олон шалтгаанаар маш өөр болдог юм байна.

Заза ер нь бичээд байвал бичээд л байх юм байна. Уул нь сүүлийн үед хэлэх гэж байгаа санаагаа хэлэхдээ ч, бичихдээ ч товч бөгөөд тодорхой, оновчтой, бас зөв, нуршилгүй илэрхийлж байхыг зорих боллоо.

2009/12/11 00:40

Хүсээгүй хүсэл

Хүсэл хясаж, хоолой бооно. Хасааг хүсэл нь хясаж бас хоолойг нь боожээ...
Мадлуулсан уу? Шаглуулсан уу? ө.х. төгсгөлийн эхлэл үү? Эхлэлийн төгсгөл үү? Үгүй бол төгсөшгүй зүйлийн эхлэл, эхлэшгүй зүйлийн төгсгөл ч юм уу?

Мэдлэг, мэдээ, мэдрэмж, ойлголт, ухамсар зэрэг нь ялгаатай юу?

Эхлий... Эмээ, өвөө, бясаа гурав надаа битгий тамхи тат гэж хэлдэг байсан. Дээр нь нэмээд ээж, аав энэ тэр. Битгий хий гэсэн зүйлийг нь хэрэхэн хийхгүй байж болох билээ, тийм ээ? "Яагаад болохгүй гэж?" гэхэд "Орчихдог юм!" гэнэ. Юу гэж орох билээ дээ, хэхэ очиж очиж би юу даа, хохохо. Толгой манараад газар дайвалзана, сонин мэдрэмж сонин санагдаж сонирхмоор ч юм шиг эд. Болий гээд л болчихно шүү дээ, санааны юм энэ чинь нахьчий яадаг юм! "Хөөе ах хүү, тамхилах уу?" гэж ноомой хүү анх удаа том дуугарлаа. Сарны гэрэл бүдгэрч могойн хорлол ихсэхэд сайн хүү муу замаар гурвалжин будааг цоорхой уутанд хийж тээлээ. Шат болгон даваатай, даваа бүр нь шаттай, дээр нь нэмээд уруудаж байгаа өгсөж байгаа нь мэдэгдэхгүй тэр шатаар ахисан л бол хэзээ ч буцаж болохгүй. Буцы гээд буцдаг мань чинь буцах гэдгээ мартцан... Дараагийнх нь архи, өвс, хүүхэн, зодоон, дээрэм, секс, порно... Энэ бүхэн хэзээ дуусах юм бэ? Арай хэтэрлээ, би яагаад хийчих вэ? Яасан их автваа? Яагаад заавал би гэж? Ахиад яасан ч хийхгүй ээ!!! Энэ бол хүсээгүй хүслүүдийг хамгийн энгийн, хамгийн наад захын, хамгийн намхан буюу хамгийн эхний шат байлаа. Харин би дотроо үүнээс илүү муу зүйл гэж хаа байх билээ гэж бодож байсан нь уул даваад илүү өндөр уул байгааг мэдэхгүй болоод л тэр биз. Хэн нэгэн тийм илүү өндөр уул байгааг хэлсэн бол би буцахгүй харин ч тэрийг нь харах гэж энэ уулаа давах байсан биз.

Томоотой хүү эргээд томоожих, томоожих томоожихдоо шархгүй томоожих. Шарх нь сэдрэхгүй, учир нь бурхан амласан. Мэдээг мэдэж аваад мэдсэн зүйлээ эд эс бүхнээр нь мэдэрч үзэж байж ойлгоно, ойлгосон зүйлээс ухамсар бойжиж, бойжисон ухамсар хүнийг хөгжүүлнэ. Инээлгэх биш хөгжүүлнэ. Тийм үү? Инээ инээ! Инээдтэй байна уу? Дургүй хүргэсэн новш оо? Өвс татсан нэгнийгээ НОВШ гэж бүү хараа, аяа чи өвсөнд өөрөө ороод хэзээ нэгэн цагт АДГИЙН ШААР ч болж юун магад. Адгийн шаараа байг гэхэд НҮДНИЙ БУЛАЙ болно. Амьддаа бие биенээ хайрла, алив сайхан бүхнээ бусдаас битгий харамла! Аль, наад кэтээ өгөөд аль!

Болий гээд л больчих юм чинь санааны л юм байхгүй юу? Гэхдээ яаж шууд болихов дэ? Ганц... Монголын маргааш өөр нэг маргаашыг буцаадаг рекурсив функц мэт. Рекурсив функ нь нөхцөлгүй учир гайхамжигт цикл гэмээр.

Ай мэдэхгүй. Том болох чинь яасан ч балай юм. Ядаж байхад "Энэ бүхэн эхлэл" гэж мэдэмхийрэхээ болиочдээ. Больчий, больчий, болий гээд болих нь санааны л асуудал!!! Гэхдээ бас...

Оюутнууд ба автобус

Хэн хэнд нь буруу байна аа. Ухамсар, зохион байгуулалт гэдэг хоёр зүйл үүн дээр яригдана. Оюутнуудын гол хэрэглээ нь автобус, хэрвээ оуютнууд автобусны хөнгөлөлттэй билет авч чадаагүй бол тэр сардаа дампуурч байгаа нь тэр. Бас зарим нэг замын хөдөлгөөн дээр бага сага зүйл яриад авы.

Энэ кодуктор гэж нэг яршигтай авгайчууд байна аа. Заавал оюутны үнэмлэх гэнэ ээ. Хааяаа гэдэн хөдлөөд "Би үзүүлдэг газар нь тэр оюутны үнэмлэхийг чинь үзүүлээд, батлуулаад энэ билетийг авсан хирнээ энд харуулах гэж ил барьж явах уу?" гэхэд өөдөөс "Ажилчин нь мэдэгдэхгүй, оюутан нь ч мэдэгдэхгүй та нар шиг малнууд ажил хийдэг байжийж билет аваад явдаг" гэж донгосно. Хэний буруу вэ? Мэдээж хөөрхий амьдрах гээд явж байгаа кодуктор эгчийн буруу биш, харин тэр муу билет өгдөг хүмүүсийнх нь л буруу байхгүй юу!!! Шөл итгэмээргүй юмнуудад билет арын хаалгаар өгөөд байдын, зүгээр л больчооч, та нарт итгэхээ больчоод энэ кодуктрууд чинь оюутнуудыг зовоогоод байна. Ядаж байхад КтМС яадаг гээч? Оюутны үнэмлэх гэж байхгүй, номын сангийн үнэмлэх нь л оюутан мөн гэдгийг батлана. Ёоо ядаж байхад номын сангаас ном авахад тэр үнэмлэх шүү хогийн юм аа авчихна аа бас. Ядаж байхад бүр иргэний үнэмлэхтэй нь шүү, үнэн лага!!!

За тэгээд зөвхөн эднүүст бүх буруу байхгүй. Тэр их арын хаалгатай сурагчид, ажилчидад л байна. Оюутан биш байж оюутны хөнгөлөлтийн билетийн үнэ цэнийг унагаагаад зүгээр. Тэдэнд хаалга болоод байгаа тэр билет өгдөг газрууд нь хүртэл үхээсэй. Өнөөдөр л гэхэд нэг нөхрийг нэг кодуктор загнаж гарч байна, дургүй хүрээд кодуктортой баахан хэрэлдлээ, уул нь үнэмлэх нь байсышд, гэхдээ арай л... бүр хэрэлмээр санагдаад. За за энэ ч яахав арай өөр онцгүй юм ярий.

Нөгөө хэдэн ухамсар муутай оюутнууд нь билетээ дамжуулж хэрэглээд хөөрхий кондуктор эгчийн уурыг барна аа бас. Зан энэ ч хамаагүй байх л даа. Бас нөгөө оюутнууд нь гарцаараа харахгүй тэнэглээд дүү нарыгаа буруу замлуу хөтлөнө. Оюутан ах нар ч яахав том эр хүн, нэг шүргүүлэхийг даагаад гарна, ихдээ л хөл нь хавдана, дүү нар бол галууг дуурайгаад яс усаа хуга мөргүүлнэ шүү дээ. Тэр МУБИС-ийн урд байдаг түнелийг бүх газар хийгээд тэр хашлагаа овоо өндөр болгоосой.

Нөгөө их үлгэр дуурайлал болдог ах нар чинь замын хөдөлгөөнд их бүдүүлэг оролцож намба алдана аа бас. Автууснаас буунгуутаа урдуур нь чичирч ирээд дайрна. Урд хаалгаар буух боломж байхад чинь хойд хаалгаараа буух гээд оржийгаа нөхдүүдтэй өрсчинө, урдуур буух ёстой байхад чинь орох гээд чичрээд дайрчина. За тэгээд нэг суудал дээр давхарлаад суучина, тэр тахир дутуу хүнүүст зориулсан суудал дээр нь сандайлаад суучина. Бүр суудалаа алдчихвий гээд л хөөрхий эмээ өвөө нарыг дайран байж чихиж орно, муу бүдүүлэг хогнууд (би ч гэсэн өөрийгөө харааж байна).

За хэлэх гэсэн юмаа энэ алдаагаар дүүрэн нийтлэлдээ биччихлээ. Энийг л хэлэх гэсэн юм. Хэрвээ та оюутан бол энэ тухай бодоод, жаахан үлгэр жишээ ч, бас соёлтой байсан нь дээр бус уу?

Ширээ тойрч хоол идэх

Би өдөрт 3 удаа хоол иднэ. Өглөө хичээлдээ гарахдаа, өдөр сургууль дээрээ, шөнө гэртээ ирээд. Өглөө бол гэрийнхэн ажил сургууль гээд хэн ч байхгүй, өдөр бол сургууль дээрээ юм чинь гэр бүл хамаагүй, шөнө ирээд бүгд унтчихсан байх нь элбэг. Харин амралтын өдөр бол өөр. 7 хоногт 2-хон л өдөр гэр бүлтэйгээ цуг байх боломт олдоно. Даан ч энэ үед хараал идсэн тооцоолуураас болж гэр бүлтэйгээ хамт байж чадахгүй. Нэг код нухаад суучихад хоолоо мартана, загнуулан байж нэг хоолоо идэхдээ тооцоолуурынхаа мөн тавьж байгаад иднэ.

Гэтэл хэзээг нь бүү мэд нэг хагассайн миний амьдралын бас нэгэн аз жаргалтай өдөр байлаа. Можуулай ирээд хоол хийв. Ямар хоол хийсэн гээч? Хятад, Япон кинон дээр гардагшдээ, яагаав ганц будаа бариад л ширээ дүүрэн амтлагчаас хийж байгаад иддэг. За тэгээл Python дээр нэг код шуу юм нухаад сууж байтал "Хоолоо идээрэй Хасаа" гэж байх юм гэнэ. Юун хоол вэ? энэ код яг болох гэж байхад анхаарал саринана гээд сууж байгаад очоод хоолоо аваад урдаа тавьтал зүгээр нэг цагаан будаа. Өлсөж байсныг хэлэх үү, "Ганц цагаан будаа юм уу?" гэсэн чинь үгүй юм аа. Манайхан бүгд баахан сүмс, амтлагч, холих юм урдаа жижиг тавагнууд дээр тавьцан, хоорондоо хөөрөлдөн идэж сууна. Арагагүйн эрхэнд кодоо орхиод ширээнд суулаа. Ямар сайхан юм бэ? Юм юмыг ярьж инээлдэнгээ бүгд нэг дор сууж хоол идэх гэдэг бол гэр бүлийг ойртуулж байдаг хамгийн том технологи юм. Хятад Японууд ямар ухаантай юм бэ? Ингэж хоол идэснээр дараах хоёр давуу тал гарч ирнэ:
Гэр бүлийн уур амьсгал маш сайхан болно. Бөөнөөрөө нэг газар сууж юм идэх гэдэг бол зүгээр л аз жаргал

1. Дүү чинжүү иддэггүй учир хоолонд чинжүү битгий хийгээрэй гэдэг яриа энд хэрэггүй. Хүссэн хүн хүссэн юм аа хольж хутгаад идэж болно

Аlias (My alias is Ubunturzan)

Доорх бүх алдаагаар дүүрэн нийтлэлийг Гүндээдээ УУЧЛААРАЙ гэдэг 9 үсгийг уламжлангаа нийтэлчийөө :P We Rock

Хоч гэдэг нь аль ч улс үндэстэний аль ч давхрагт яригдах нэгэн том харилцааны хэрэгсэл. Эцэг эхийн төрж байхад нь олгосон нэр ирээдүйн тэр хүний зан төрх хийгээд гадаад байдал, гаргах араншин зэрэгтэй нь төдийлөн уялдахгүй байх нь олонтаа. Гэхдээ хоч гэдэг нь огтоос танихгүй бус, тодорхой хэмжээгээр танил, тэр дундаа найз нөхдийн хүрээнд илүү их элбэг тохиолдоно. Үүнийг харилцааны арга техник ч гэж хэлж болох юм. Учир нь хоч гэдэг зүйл нь найз нөхдийн дунд илүү дотно, илүү нөхөрсөг атмосферийг бүрдүүлж өгч байдаг. Яг л пиво шиг ;)

1991 оны 12 сарын ** өдөр, Мөнхбаяр Цэцэгмаа гэдэг хоёр нөхрийн үйлийн үрээр Хасчулуу гэдэг нэгэн зэтгэр энэ хорвоод анхныхаа хумхын тоосоор амьсгаллаа. Гүй яахав хүүхэд болгон анх төрчөөд тийм ч царайлаг байх нь ховор. Харин би бол хэрээс хэтэрсэн нэгэн дамшиг байж ээ. Харсан эмч болгон "Пээ энэ чихийг нь ээ", "Гүй энэ дэвэх бол уу?", "За яршигдаа, дэвлээ гээд нисэх биш" гээд л ярьж байх нь Imagine дууны үг бүр шиг л тодхон чихэнд дүнгэнэ. Үнэхээр надаа хүнээс илүү зүйл байсан нь чих юм. Нар нэвт гэрэлтэнэ, найзууд сүүдэрт нь сэрүүцнэ, шувуу баана гээд л ид шид их олонтой. За тэгээл хэлд ордог дамшиг шүү дээ би чинь. Цэцэрлэгээсээ хамгийн эрт хэлд орж, миний уншсан шүлэг радиогоор явж билээ, та нар ч аягүй бол сонссондоо мартачихаагүй л бол "Намал намал налтай сайхан алмим жимс нь амлаг сайхан" гээл нөг бөөрөнхий хэлтэй нөхөр. Тэгсэн нөгөө олон үеийн найзууд дуу дуугаа авалцаал хэлд орж байна цаана чинь. Тэгсэн хамгийн анх сурсан үг нь "Дэлдэн Хасаа" гэж байх юм гэнэ. Гэхдээ хамгийн гоё нь тэр үед чинь би дэлдэн чихээрээ их л бахархадаг хүү байсан сан. Одоо ч энэ чих минь нээх их анзаарагдахаа байж дээ. Найз охин л хааяа үс сөхөж үзээд "Үсэн дотор чинь навч орчихож" гэж тавлана. Харин дээр үед бол хэн намайг дэлдэн гэнэ тэр хүнд би "Миний дэлдэн чихийг бурхан надад өөрийн чихнээс заяасан юм, худлаа гэвэл тэр бурхадын зургийг хараарай, их л дэлдэн байх вий" гээд л. Аа харин зарим нөхөд намайг чинь их худалч гэнэ ээ, харин би үнэхээр худлаа хэлээгүй, түүнийгээ батлах хэрэг гарвал "Дэлдэн чихээрээ тангаргалая" гээд л нөгөө л амь болсон чихээ золино :P

Тэгэхэд ч би нээх тоодоггүй байж дээ. Харин одоо бол зөвхөн манай Мөнхбат ах (аавын дүү) маань л "Дэлдэн Хасаа" гэж байх нь сонсогдоно. Бүх бага насны дурсамж сэргээл явчихна, их сайхан шүү. Тэгээл том болоод найзууддаа худлаа ярьдаг нусан буу болов оо. Дунд голын уснаас жараахай шүүрч иддэг, үрлэн сумтай буугаар байлддаг, зун бол усан буугаар үхэтлээ тоглох нь хүүхэд насны эрийн чадал байж дээ. Итгэлт, Билгүүн, Улаанаа, Сугараа, Зулаа, Сээгий, Одко, Баяраа гээд л байрны найзуудын нэрийг тоочих юм бол хэдэн GB болно. За тэгээд итгэлт сайн найзуудаасаа (Итгэл биш шүү итгэл даасан гэж байгаа юм) салаад харийн Биндэр сумруу цөлөгдөв өө. Муудаа ч биш "РС тоглоомны гаж донтон" нэрээр цөлөгдсөн байх нигууртай. Тэнд очоод хөдөөний нусгайчуудад хотын соёлыг гайхуулна. Дандаа жоохон хүүхдүүд :P Тэгсээр тэгсээр Радио гэдэг авав. Хэдэн найзуудаа тойруулж суулгаж байгаал голын эрэг дээр чинь яг л Радио шиг л дүнгэнэдэг байсан юм байх. Дорлиг, Сумъяа, Оргил, Болдоо эдр гээл сайн найзууд. Шинэ хоч маань надад таалагдаж байлаа.

Харин өнөөдөр нөгөөх Дэлдэн Радио чинь КтМС-т ирчихсэн, бас л нөгөө худлаа ярьдаг ажлаа хийгээд явж байх жишээтэй. Анх физикийн лаб орж байхад л Тэкэ анд намайг учиргүй л Тарзан, Тарзаны ихэр, Ubunturzan эдр гээл хочилж гарав. Дараа нь Тарзан нь таарчихсан юм байлгүй түүнээс хойш л Тарзан гэх болсон. Гүй ямар ч байсан Волт Диснэйдээр гардаг Тарзан надаа таалагддаг. Харин жунглид ямар байдагийг сайн мэдэхгүй ч Тарзан нэртэй хүн чинь жунглиг мэдэж байхгүй бол болохгүй гээд жунглийн тухай кино их үздэг болов (Welcome to Jungle гээд Guns'n'Roses-ийн дуу байдаг) дууг нь хүртэл.

Өнөөдөр харин би Гүндээ найзыгаа гомдоочихлоо. Түүнийг хочоор нь дуудсанаас болж. Хөөрхий эмзэг цэгийг нь хөндсөн юм байлгүй. Тэгээд би бодлоо, би уурлаад "Намайг хэзээ ч битгий Тарзан гэж дууд" гэчих юм бол юу болох бол гэж. Гэтэл ирээдүй яаж төсөөлөгдөж байна гээч. Нэг л баргар, жинхэнэ найзууд маань надаас яваад өгсөн мэт, үгүй бол хүн чанараа гээсэн киборгууд намайг тойроод сууж байгаа мэт ямар ч нөхөрсөг бус харьцаа. Can U imagined? Тэгэхээр хэрвээ намайг Тарзан гэхээ больчуул би Тарзан гэдэг нэрээ их үгүйлэх юм шиг санагдаад. За тэгээл найз нөхдийн хооронд бие биенийгээ элдвээр шоолж, наргиж, бас гомдоож болох юм байна гэдгийг л өнөөдөр яс махандаа тултлаа ойлголоо.

My Karma

Зөвхөн аз жаргалд хүрэх гэж
Зовлон бүхнийг гэтэлгэнэ,
Зөвхөн чамтай хамт байх гэж
Ганцаардал бүхнийг тэвчинэ,
Зөвхөн чиний төлөө мэт
Өр зүрх минь цохилно,
Зөвхөн чиний төлөө
Өөрийн бүхнээ зориулахыг хүснэ.
Чи бодол дотор гуниглахад
Сэтгэл дотор мөртүүд бичигдэнэ,
Үсэг бүр нь чиний нулимс,
Үг бүр нь чиний харуусал.
Чи тархин дотор баясхад
Толгой дотор синфони эгшиглэнэ,
Нот бүр нь чиний инээд,
Актав болгон нь чиний хайр.
Хамт байхад хайрын гол урсана
Хайрын гол нь эргээ даван үерлэнэ,
Холдох тусам гол нь ширгэж
Горхи болох ахуйд би цангана,
Цангасан бүгд усыг хүсэнэ, хүлээнэ
Хайрыг хүснэ, хүлээнэ.
Хүлээсэн бүхэн эргэж ирнэ
Хүлээснээс мултарч ган тайлагдана,
Чамайгаа ямар их хүсээ вэ?
Хүссэн зүйл хоолойгоор бооно
Хүний араншин ингэж бултайна,
Бүх юм буруугаар эргэхэд
Борооны араас цув юу хийнэ.
Нэгэнт шалба норсон би
Нэгэн гудамжийг метерлэн алхана,
Энэ бүхэн зүүд байгаасай!
Эргэж сэрээд алдаагаа ухаарахсан.
Эргэж хэзээ ч ирэхгүй хойно
Эргүүлж хэзээ ч болохгүй хойно
Энэ цаг хугацааны хүрдэнд
Энэ еcхөн үсэг юу хийнэ.
У У Ч Л А А Р А Й

Хайр

Түүнийгээ бодохоор өөр юу ч бодож чадахаа больчих юм, үгүй бол өөр юу ч бодмооргүй болчхоод ч байгаа юм уу бүү мэд. Бодох тусам цусан дахь адреналин геометрийн прогрессоор нэмэгдэн цусанд шахагдаж, биеэр нэг таран, хялгасан судас болгоны үзүүрүүдлүү цохилон орж байгаа нь мэдрэгдэнэ. Яг энэ үед толгой юу ч бодож чадахгүй хирнээ зүрх цохилоод ч байгаа юм уу, зогсоод байгаа юм уу, ямар ч л байсан нэг л сонин. Эсэн бусын бодол, тэр дунд дийлэнхийг нь хардах сэтгэл эзэлнэ. Хардахгүй байж чадахгүй юм. Өмнөх дурсамжууд, цаашдаа яах тухай бодлууд урсаад л байна, урсаад л байна. Түүнийг жаахан л хардах юм бол хардлаа гэж уурлах хирнээ юу ч болоогүй байхад өөрөө намайг их хардана аа бас...

Би чамд хайртай гэж хэчнээн ч хойноос нь гүйсэн юм бүү мэд. Тэр үед түүнийг өөртөө дурлуулах, надгүйгээр тэр байж чадахаа байдаг байгаасай гэж хүсэж мөрөөдөж, бас бүтэхгүй зүйл хэмээн боддог байж билээ. Харин одоо тэр надад, би түүндээ дэндүү дасжээ. Өмнө нь хажууд байхад нь сандарч, яаж өөртөө татах тухай завсар зайгүй бодож, өөрийгөө хянадаг байсан бол одоо бол эсрэгээрээ. Хажууд байсан ч байгаагүй ч ялгаагүй, би өөрийнхөөрөө л байна. Хэрвээ жаахан холдчих юм бол санана, нэг л юм дутна. Тэгээд нэг уулзхаараа нэг л удаа аз жаргалтай болно, тэгээд л болоо. Хүн ээжээсээ хол явахаараа ээжийгээ санадаг, харин хажууд нь байх юм бол тийм ч чухал байр суурийг эзлэхгүй, тэр бол байдаг л хүн, яг л үүнтэй ижил.

Үзэл бодлын зөрчилдөөн. Миний сонирхол болон үзэл бодол түүнийхээс тэс өөр байх нь түүнтэй байх сонирхлыг асар их бууруулна. Үзэл бодол их чухал. Ядаж ганц юман дээр санаа нийлдэг л байх юм бол тэр чинь та хоёрыг холбож өгөх маш том гүүр байх болно. Хэрэв тийм зүйл үгүй бол яг л торгоогдох төдийхнөөр холбогдсон хоёр хамхуул элсэн цөлийн угалз салхинд хэзээ салах нь мэдэгдэхгүй өнхөрч яваа мэт. Одоо бид хоёр ийм л байдалд орчихсон. Түүнгүйгээр байж чадахгүй хирнээ бас хамт байхад тун ч их хэцүү. Аль алин нь салж болох, салах тийм ч ноцтой асуудал биш болтлоо бие биенээсээ уйдсан хирнээ салсны дараа санах гэдэг шаналал гараад ирэх вий гэж тал талдаа нууцхан бодоцгоож байгаа нь л тэр бариад тогтоож байгаа нарийхан, хэврэгхэн зангилаа мэт. Цаашдаа салах нь үнэн боловч яг одоо гэхээр нэг л том юмаа алдах гээд байгаа юм шиг.

Магадгүй би өмнө нь дурлаж, хайрлаж, хайрлуулж үзээгүй болохоор энэ тал дээр туршлага дутаж, хийх ёстой зүйлсийг орхигдуулж байж болно л доо. Гэхдээ л анхных гэхэд дурсамж дүүрэн, туршлага дүүрэн бас мэдрэмж дүүрэн он цагууд өнгөрчээ. 5 жил хүлээх ямар байдаг, нэг жил түүнтэй дотносож, өмнө нь надад байдаг байсан эмэгтэй хүний тухай төсөөллүүдээ шинэчилж, эмэгтэй хүн гэж хэн бэ? гэсэн асуултад маш олон хариултыг олж авлаа. Хүүхэд насыг үдэж, өсвөр насны эд дунд явж байгаагийн хувьд амьдрал гэдэг амттай хирнээ бага зэрэг гашуун, магадгүй улаан туяатай тунгалаг дарсыг амсаж, бага багаар амтанд нь архагшин орсоор, өөрөөр хэлбэл донтсоор. Ямар хүн болох вэ? гэсэн олон замын уулзвар дээр би зогсож байх шиг байна. Үгүй бол аль хэдийн ямар нэг замыг нь горилоод явж байж ч магадгүй. Чамдаа баярлаа, хорвоо дээр нэг ч гэсэн тэнэг хүнийг өөрийн охин биеийг золиослон байж ухааруулж өгсөнд чинь. Мэдээж би чамайг насан туршдаа мартаж чадахгүй, миний ээж, эгч, эмээ, багш гэх мэт чухал байр суурь эзлэх, сэтгэл дотроо хүндэлж явах ёстой эмэгтэйчүүдийн нэг бол чи яах аргагүй мөн.

Дандаа л мууг бодоод яахав. Эмэгтэйчүүд ер нь их өөр улс юм, эрэгтэйчүүдээс. Гаднах төрхөд нь дурлана гэж байдаггүй мэт, өөрөөр хэлбэл тэдэнд царай тийм ч чухал биш. Хэрвээ ямар нэг хүн тэдэнд таалагдсан ч гэсэн тэр хүн нь өөрөө өөр дээр нь хүрээд ирэхийг хүлээж суудаг. Тэр болгон санаснаар нь болохгүй ч зарим нь хүрээд ирнэ. Гэвч тэр даруйд нь тэд тавтай морил гээд хүлээгээд авчихгүй, бүх юмыг чимээгүй ажиглаж байдаг, урт удаан хугацааны турш. Их хянуур гэх юм уу даа. Тэдний хувьд эрэгтэйчүүдийн зан авир, үзэл бодол нь чухал, тэднийг хайрлаж чадах эсэх нь. Тэгж байгаад нэг л юманд чинь ухаан алдатлаа дурлах болно, дурласныгаа бага багаар илчилсээр хэзээ нэгэн цагт хайртай болж дасдаг, харамсалтай нь дийлэнх тохиолдолд эрэгтэйчүүд энэ үед уйдаж эхэлсэн байх нь олонтаа. Чухам энэ л үед чанд хатуугаар өөр дээрээ тогтоохыг тэд эрмэлздэг.

Харин эрэгтэйчүүдэд бол царай хамгийн эхний ээлжид. Царайлаг царайг өглөө харж сэрэх нь бидэнд чухал байдаг, заавал царайлаг гэхгүй ч царай муутай биш байх ёстой. Дараа нь мэдээж үзэл бодол, зан авир гэх мэт орно. За өөр үгээр хэлэх юм бол эрэгтэйчүүд нь эхлээд царайнд дурлана, дараа нь сэтгэл санааруу нь нэвтэрч эхэлнэ. Эмэгтэйчүүд нь эхлээд үзэл бодол, зан авираас нь сэжүүр авдаг, тэгээд хүрээд ирэхийг нь хараад сууж байдаг, дараа нь өөр зүйлсрүү өнгийж эхэлнэ.

Зүйрлүүлбэл: Эмэгтэй хүн нь махчин цэцэг, эрэгтэй хүн нь ялаа гэж боды. Ялаа эхлээд хамгийн гоё цэцгийг хайна, олчихвол түүн дээр очно. Харин махчин цэцэг хоолоо олж идэхийн тулд хамгийн гоё нь байх ёстой. Ямар нэгэн ялаа байна гэдгийг мэдэх л юм бол тэр ялаа ямар байх нь хамаагүй, хамгийн гол нь өөрт нь хэрэгтэй амин дэмээр өөрийг нь хангаж чадах эсэх нь л чухал. Ялаа сонгосон цэцэг дээрээ суулаа, цэцэг түүнийг үргээлчилгүйхэн шиг хүлээцтэй харна. Ялаа цэцгэн дээгүүр хэрэн хэсэж, хамгийн гоё балтай хэсгийг нь хайж эхэлнэ, яг тэр хэсгийг олсон үед ааль хэдийн цэцэгний аманд орсон байдаг. Нэг л орсон бол гарах гэдэг нь цөөн тохиолдлоор л шийдэгдэнэ.

Заза уул нь Java дээр ганц хоёр Өгөгдлийн бүтцийн бие даалтаа нухдаг юм уу гэж байгаад хадуурчихлаа.